Zarry Payne #31

To był... pierścionek... To był nasz zaręczynowy pierścionek... W tej chwili coś we mnie pękło, serce rozsypało sie na tysiące kawałków, a po policzku spłynęła łza. Leżałem tak okolo godziny nie wiedząc co teraz będzie. Właśnie uświadomiłem sobie, jak bardzo ją zraniłem. Nienawidzę siebie. Złoś we mnie nie ustępowała. Miałem ochote komuś przywalić... a nawet kogoś zabić, byleby tylko się wyłdować. Wpadłem na genialny pomysł. Poszedłem na siłownie. Ubrałem rękawice, na których była flaga brytani i z całej siły zacząłem walić w wiszący tam worek treningowy. Miałem ochotę zginąć. Waliłem coraz mocniej i mocniej. Gdy już się zmęczyłem wróciłem do domu. Boże dlaczego ja?! Jestem idiotom! Zacząłem walić głową w ścianę z całej sily. w końcu walnąłem tak mocno, że z mojej głwy popłynęła mała strużka krwi. Nie panowałem nad gniewem. Podszedł do mnie Liam.

-Przemoc niczego nie załatwi Zayn!- Mówił obmywając mi ranę.
- Ale ja... Jestem takim idiotom...

*Oczami t.i*

Stoisz przed drzwiami Nialla i naciskasz dwonek.
- Hej t.i :)- mówi Niall gestem ręki zapraszając cię do środka. Wieczór minął wam szybko. Siedzicie na kanapie. Oglądaliście Horror. Bałaś się. Wtuliłaś się w Horanka, a  ten patrzył ci w oczy. Nagle Niall wpił się w twoje usta z taką namiętnością, pożądaniem i czulością w jednym. Brakowało ci takich pocałunków. Wsatliście, Niall Uniósł cię, a ty oplotłaś mu nogi wokół pasa. Niall zaniósł cię na duże, wygodne łóżko.całował cię namiętnie. Już miał zacząć cię rozbierać, gdy poczułaś straszny ból w okolicy brzucha.
-t.i co się dzieje?- krzyczł przerażony Niall. Ból był coraz silniejszy. Zwijałaś sie i płakałaś. Karetka przyjechała dość szybko. Wzięli cie do szpitala a w drodze zadawali ci mnóstwo  pytań, na ktôre nie miałaś odpowiedzi. Po prostu nie myślałaś już logicznie. Zemdlałaś.

Troche taka nijaka =/ ale wy oceńcie =>